Page 24 - Sosyal_Toplumsal_HBV
P. 24
yakın ülkede üniversal aşılama uygulanmakta, yani yenidoğan bütün bebekler
aşılanmaktadır. Dünyada aşılama uygulayan ülkelerde ortalama kapsama oranı
18‐29 2,7
%69 civarındadır. Türkiye’de bu oran %90’ın üzerinde bildirilmektedir. Gerçekten
30‐39 3,9
ülkemizde başarılı bir aşılama uygulaması sürdürülmektedir. Ama biz hastalarla
40‐49 4,6
uğraşan hekimler olarak, mevcut hastaları da enfeksiyon kaynağı oldukları için
50‐59 5,3
mutlaka taramalarla yakalayıp tedavi etmek gerektiğini düşünüyor ve buna önem
60‐69 4,4
veriyoruz. Türk Karaciğer Araştırmaları Derneği 2010 yılında Türkiye ölçeğinde
70 ve üstü 4,4
epidemiyoloji biliminin kurallarına uygun olarak saptanan yaklaşık 5400 erişkin
kişide hepatit epidemiyolojisini araştırdı. 18-29 yaş grubunda HBsAg pozitifliği
%2.7 iken 50’li yaşlarda bu oranın %5.3’lere, neredeyse iki katı değerlere ulaştığı
saptandı (Şekil 8). Bu aşılama programına maruz kalan kuşakta HBV infeksiyonu-
nun azalmaya başladığını göstermektedir. Bizi bundan sonra hepatit sorunuyla
daha az haşır neşir olacak nesiller bekliyor gibi görünüyor, bu da zaten ümidimiz
ve isteğimiz.
6 5,3 %
5 4,6 % 4,4 % 4,4 %
3,9 %
4
2,7 %
3
2
1
0
18-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70 ve
üstü
Şekil 8. Türkiye’de genel popülasyonda yaş gruplarına göre HBsAg pozitiflik oranları
3. HBV tedavisinde etkili, kullanımı kolay ve emniyetli ilaçların geliştirilmiş olması.
1990’lı yıllarda “o kadar çok test var ki; s testi, e testi, kor antijeni şimdi bir de x
çıktı, hepatologlar nasıl başedecekler bu hepatit B ile” diye düşünülürken 2010’lu
yıllarda; “o kadar çok ilaç var ki hepatit B ile ilgili, adefovir. lamivudin, tenofovir,
telbivudin, entekavir, interferonlar… doğru tedaviye nasıl karar verilecek” sorusu
gündemdedir. Tedavi giderek uzmanlık gerektiriyor. Kronik HBV infeksiyonlu has-
taların çoğu inaktif bir enfeksiyona sahiptir. Virusun çoğalması (“replikasyon”) çok
sınırlıdır veya saptanamayacak derecede azdır. Karaciğer testleri normaldir. Yani
karaciğerde kayda değer bir hasar, hastalık yoktur. Bunlar tedavi gerektirmez. Be-
lirli aralarla (en az yılda bir), bazı testler yapılarak izlenmeleri gerekir. Tedavi gere-
ken hastalarda ise hangi ilacın seçileceği ve uzun süreli tedavi sürecinde hastanın
doğru yönlendirilmesi ve takibi çok önemlidir.
» 24
